Abeslariak

Gayarre Garjon, Sebastian Julian

Tenore lirikoa. Esaten zutenez, historia osoko lirikan bere ahotsa "ederrena, harmoniatsuena, liluragarriena, ñabarduretan leunena, hots, aingerutarrena" omen zen. 1844ko urtarrilaren 9an Erronkarin (Nafarroa) jaio zen. Mariano Gayarre eta Maria Ramona Garjonen semea. 1890eko urtarrilaren 2an Madrilen hil zen.

Lanean hasi zen artzaina bezala eta gero gurasoei landa lanetan laguntzen. Bere familia, Erronkari ibarreko guztiak bezalaxe, etxe eta lurren jabe zen, erronkariar jatorria eta jaiotze eskubideei esker alegia, erronkariar kapare delakoa.

Aitaren esanak beteaz, Iruñeko kinkila denda batean saltzaile gisa lanean jarri zuen. Musika banda baten atzetik alde egiteagatik lana galdu zuen. Ondoren, Irunberriko Quilleri errementariaren lantegian hasi zen. Gaixotu eta Erronkariko etxera itzuli zen. Gero Iruñeko Pinaki-ren errementerian lanean jarri zen. Lankide batek Conrado Garciak bultzaturiko eta Joaquin Mayak zuzenduriko Orfeoira eraman zuen, azken hori bere solfeoko maisu izan zelarik. Tinbre ederreko bere ahots freskoarekin liluraturik gelditu ziren. Orfeoiko tenore bakarlari gisa abesten hasi zen, Iruñeako zaleen artean izugarrizko zalaparta sortuz.

1865eko udan Hilarion Eslava maisua, solfeoko metodo ospetsuaren autorea, iritsi zen Iruñeara. Conrado Garciak entzunaldia antolatu zuen eta Gayarrek bakarlari gisa abestu zuen. Hain ahots gardena, gaztea eta freskoa entzutean hunkiturik, Eslava maisuak zera adierazi zuen: "Benetako diamantea da!" (Itzulpena gazteleratik moldatua). Hogeita bat urte zituen Gayarre gaztearen etorkizuna une horretan erabaki egin zen. Solfeoko azterketa egin zion eta pozik gelditu zen. Madrileko Kontserbatorioan bete gabeko lau mila errealetako beka bat zegoen. Conrado Garciaren laguntzarekin eta Orfeoian burutu zen diru bilketari esker, Gayarre Madrilera joan zen.

MEL

Tenore nafarraren irudia mito bilakatu da. 1980tik Nafarroako Gobernuak bere izena daraman ospe handiko nazioarteko kantu lehiaketa antolatzen du.

KSE