Borgoinaren auzia, 1363. Azken titularra hiltzean (1361eko azaroaren 21a), Juan II.a "Zintzoa" Borgoinako dukerriaz jabetu zen eta semeari, Felipe “Ausartari”, utzi zion (1363ko irailaren 6a). Horrela hasi zen Borgoinako Valoien Etxea, antzinako Lotaringiaren oso antzeko lurralde erdi-independentea gobernatu zuena. Karlos II.ak, Margaritaren, Borgoniako Roberto II.aren dukearen alabaren, biloba gisa, protesta sutsua egin zuen. "Nafarrak -Kanpionek azaltzen duenez, orduan Konpainia Handiak astindu zituen", hauen kapitainen lagun edo nagusi izanik, Frantziako erresumaren aurka bidali zituen. Jean Jouel, Michel de Villeneuve, Wauter Strael, Jean de Tilly, Guillaume de la Haye eta beste buruzagi beldurgarri batzuk kanpainara joan ziren. Jean de Grailly, Buch-eko kaptala, erregearen lehengusua, Normandiara joan zen, tropa ugarien buru. Dofina defendatu zen, kolpe bat emanez; Karlosek Frantzian zituen lurraldeak konfiskatu zizkion eta Beltran du Guesclini dekretu hau betearazteko agindu zion.