Ezin dugu erabat askatu beloa, neurri batean ilundu egiten baitu. Bere amaren abizena, Alcayaga, Lesakako auzo baten izena da, Nafarroan. Kerexetaren Hiztegia kontsultatuta, honela diosku: Alcayada edo Alcayaga, Irunen, Gipuzkoan, eta Lesaka, Nafarroan. Arcayagako saihesbidea (Lezo, Gipuzkoa) (1738); Hondarribia (1721); Jacobo, Maestre de Campo eta Santiago de los Caballeros hiriko erregidorea (Guatemala, 1699). Bere garaiko idazleen aipuak, baita bere garaikoak ere, elokuenteak dira. Virgilio Figueroak, bere lehen biografoak, honela dio:
"Bere odola den burugogorkeria oso euskaldunarekin, etxeko lanak baztertu zituen eta irakurtzen eta meditatzen hasi zen".
Ricardo Latchamek, Santiagoko "La Nación" egunkariko kritikariak, honela dio:
"Mestiza de vasca y quechuaymará zuen izena".
Victoria Ocampori egindako "Recado" lanean, intelektual argentinar ospetsuari, G. Mistralek berriro:
"Maite zaitut euskalduna zarelako, eta burugogorra zarelako eta urrutira apuntatzen duzulako".
Rosa Canto kazetariak hau idatzi zuen Buenos Airesko "La Nación" egunkarian (1930):
"Lucila Godoy Alcayagak, euskal familia baten ondorengoak, Gabriela Mistral izen harmoniatsua hartu zuen...".
Bere prosetako batean, G. M.-k dio:
"El hacendado D. Adolfo Iribarren -Jainkoak zeruan ikuspen ederrak eman diezazkion-, euskal odoleko gizon batengan nekez aurki zitekeen fantasia batengatik, ia parke erdi botaniko eta zoologiko bat sortua zen Montegrandeko bere etxean. Han oreina eta gazela, pauma, faisaia eta zuhaitz exotiko asko ezagutu behar nituen".
Gren beste insistentzia bat. Txileko "Zig-Zag" aldizkarian, Amalia Errazuriz Urmeneta dama txiletarrari buruz hitz egitean, euskaldunari buruzko Mistral:
"Gabriela Mistralek, gure emakume ospetsuetako batek, esan zuen bezala, Amalia andrearen familia euskaldun legitimoen odol fundatzaile eta gobernatzailetik zetorren. Esan zitekeen haren barruan Txileko historiaren laurden on bat egin zela".