Gaztela eta Iruñearen arteko mugen ituna. Dirudienez, don Sancho gaztelar kondeak laster hilko zela uste zuen. Ez zuen ezer desordenaturik utzi nahi izan bere azken urteetan. Hala, ez da harritzekoa bere suhi Antso Nagusiarekin muga-akordio batera iristea Gaztela eta Iruñea arteko mugako tarte gatazkatsu edo gatazkatsu hartan. Gaztelak Nuño Alvarez zalduna izendatu zuen, eta Iruñeak, Fortunio Ojoiz Kantabriar probintziako (Errioxa) jauna eta gobernadorea. Donemiliaga Kukulako monasterioak bere artxiboetan gordetzen du lehen aipatu ditugun lekukoek eta baieztatzaileek sinatutako itunaren kopia. Honela dio: «Erreinua Iruñearen eta Gaztelaren artean banatzetik, Iruñeko errege Antso kondeak agindu bezala, konkordian eta komenientzia onean iruditu zitzaien bezala: Cogolla (Cucula) mendilerroaren gailurretik Valvanera ibaira eta Grammetora, mugarri bat dagoen tokira, eta Moneo eta Biciercas mendixkatik Peñercara eta han jaiotzen dira. Gero, Calcanio mendiaren erditik, muinoaren gainetik, eta Gazala haranaren erditik, mugarri bat dagoen tokitik, eta Tera ibairaino: han dago Garray, antzinako hiri bakartia, eta Duero ibairaino. Gaztelako Nuño Alvarez jauna eta Iruñeko Fortuño Ojoiz jauna, lekukoak eta konfirmatzaileak: 1054. larrainean.» (1016. urtea). Itun horretan, Moret asevera bezala Iruñeko erresumari antzinatik zegokiona baino ez da mugatzen.