Fernandezen jokabidearen arabera, Nafarroako Gorteek, Cadizetik eratorritako legeak ez ezik, 1797tik libratutako hainbat errege zedula ere baliogabetzat jotzen dituzte. Horien artean, oinazea indargabetzeko legea, gero Gorteek berek oinplano berrikoa ezarri zutena (XLII. Legea, 1817ko irailaren 20koa). Maiorazgoak, fideikomisoak, urteurrenak, lotutako ondasunak, patronatu legoak, kintoen zerbitzuak, ofizio mekanikoak, zerga-zerbitzuak, komunalen eta propioen salmentak eta abar aipatzen dira. Hori guztia espiritu berri batez blaitua, zeinaren gainean ukaezina den iraultza liberalaren aztarna, berau itoa izan arren, oraindik ere martxan jarraitzen baitu. Espiritu horretatik, zenbait adierazpen erregearen despotismotik at daude; beste batzuk, hala nola kintak ezartzea eta zerga-kontrola, erregearen despotismoak baliatzen ditu. 1818an (urriak 28-29) hiru probintzietan eta erresuman kinten prozedura materiala bertan behera uztea lortu zuten agintariek. Riegoren altxamenduaren bezperan, ordea, Abusuen Erreformarako Batzordeak garrantzirik gabeko foruak deklaratu zituen (1819ko apirilaren 12a).