Funtsezko ondorioak. Estatistika-distantzien taula horretatik, funtsezko lau egiaztapen ondorioztatzen dira Euskal Solutre aldiaren eta haren inguruko eremuen arteko antzekotasunak eta desberdintasunak ulertzeko: 1. Aitzbitarte IVan agertutako materialek ez dutela uzten gainerakoekin hurbiltzeko aukerarik; 2. Euskal Solutre aldiko beste aztarnategien multzoekin bi hurbiltze-lotura daudela (hau da, Bolinkoba, Isturitz FII eta Ist IIIa, Santimamiñe eta Ermittia artean), eta zenbaitzuk euskal aztarnategi batzuen (Bolinkoba, Santimamiñe eta Isturitz FII) eta Pape eta Ponhars estazioen artean. 3. Papek eta Harponsek zubi-elementu gisa funtzionatzen dutela ematen du euskal Solutre aldiko aztarnategien eta Asturiasko (Cava Rosa, Oscura, Cueto de la Mina) eta Kantabriako (Altamira eta Hornos) beste batzuen artean, hurbiltasun estatistikoko harremanak baitituzte horiekin guztiekin; 4. Ez dagoela homogeneotasun erlatiborik euskal Solutre aldiko aztarnategi multzoaren eta Asturiasko eta Kantabriako aztarnategien artean. Beraz, euskal Solutre aldia Kantauri itsasokoaren eta Piriniokoaren artean dago, baina bere berezko nortasuna erakutsiz. Dena den, Asturiaseko, Kantabriako eta Euskal Herriko aztarnategien eta Goi Garonako Harpons kobako aztarnategiaren hurbiltasun estatistikoa egon daitekeela pentsatu da, euskal lurraldeetako Isturitz, Bolinkoba, Santimamiñe eta Kantabriako Hornos de la Peña, besteak beste. Oro har, Pirinioetako Solutre aldiko aztarnategiak noizbehinkako jardueren («ez-iraunkorrak») adierazgarritzat hartuak izan dira; Landetako hegoaldean, euskal Pirinioetan eta inguruetan eta Kantauriko gainerako kostaldean, aztarnategien dentsitatea handiagoa da, eta metaketa estratigrafiko nahiko handiak daude, ostilamendu ugari eta mota askotakoak dituztenak.