Madrilen (1935) jaiotako eleberrigilea, bere narrazio-lan nagusia Euskal Herrian garatu duena, nahiz eta bere eleberriek islatzen dituzten gaiek Madrilen ere duten ainguraketa, eta Leongo El Bierzo eskualdean, bere familiaren jatorrian eta haurtzaroan Cacabelos herrian erreferentzia izan zena. 1960an Donostiara iritsi zen, eta bertan garatu du bere bizitza profesional guztia Farmazialari gisa.
Familia-bizitza eta bizitza profesionala, aldi berean euskal gizarte garaikidearen garapena ulertzeko aukera eman diotenak, bere bertute, arazo eta dramekin. Bere eleberri gehienek, Cacereñotik (1969) La carta (1991) liburura, Euskal Herria dute eszenatoki eta subjektu.
Aitorpen garrantzitsuak jaso ditu, besteak beste, Nadal saria (1976), Ramon Gomez de la Serna saria (2004), Letren Sari Nazionala (2006) eta Gaztela eta Leongo Letren Saria (2007). Bere literaturaren eszenatoki nagusia, zalantzarik gabe, Euskal Herria da, bere lehen eleberritik, Cacereño (1969), La soledad del ángel de la guarda (2007), bizkartzainen larritasunean arakatzen duena, El Capital-en Lectura insólita (1977), zeinarengatik Nadal saria jaso zuen, bere lan narratiboaren eszenatoki eta gai nagusia euskal historia da. Bermingham argitaletxeak ( Jente iluna, Donostia-San Sebastián, 2007) bere ipuinen ale bat argitaratu du, Jose Luis Padron Plazaolak eta Pello Otxotekok euskaratuta.
Euskal Herrian kultura garatzeko hainbat proposamenetan parte hartu du, hala nola 1973an euskal idazleak sustatzeko argitaletxe bat sortzeko saiakeran. Donostian, berriz, Kantil (1975-76 ) eta Kurpil (1977-1981) literatura aldizkarietan parte hartu zuen, baita Gipuzkoako Idazleen Elkartearen sorreran ere. Euskal giroko bere nobeletako bat, La mar es mala mujer, zinemara eraman du Ferran Llagosterak. Castellano y Leonés de la Lengua Institutuak Raul Guerra Garridoren Inbentario (2005) liburua argitaratu du, non idazlearen obraren eta nortasunaren erretratu zabala egiten den.