Euskal diplomazialaria, Donostian 1906ko maiatzaren 17an jaioa eta Erroman 1973ko abenduaren 13an hila.
Bere ibilbide diplomatiko luzea hirugarren mailako idazkari gisa hasi zuen (1930), hurrengo urtean bigarren mailako idazkari izatera pasatuz. Ordutik aurrera, ondorengo eskalafoi eta helmugak bete zituen: kontsula Kordoban (1931); kontsula Txileko Santiagon (1932); Marokoko eta Kolonietako Zuzendaritza Nagusian; Ministroen Kontseiluko Presidentetzaren agindupean (1934); kontsula Nizan (1936); lehen mailako idazkaria eta ministroa Montevideon (1944); Goi mailako Kultura ministroa
1936ko otsailaren 16ko hauteskundeetan Gipuzkoako hautagairik bozkatuena izan zen, eta CEDAko, Fronte Kontrairaultzaileko, kide gisa aurkeztu zen. Ez zuen eserlekurik lortu, hala ere, boto kopuru nahikorik ez biltzeagatik eta, bigarren itzulian atzera egin zutenean, jeltzaleek lortu zituzten aktak, bi frentepopulista salbu. 1952an, Kubako Errepublikaren independentziaren oroitzapenezko ekitaldietara joan zen aparteko enbaxadore gisa. 1965ean Montreuxen (Suitza) egin zen Telekomunikazioen Nazioarteko Batasunaren Ahalguztidunaren Nazioarteko Konferentzian ere izan zen Espainiaren ordezkaritzaren buru.
Velliscako markesa, Espainiako handia, Hispaniar Kulturako Institutuko ohorezko kidea eta Kubako Hizkuntza Akademiako kidea zen. Askotan eman zioten domina. Bere idazkietako batzuk honako hauek izan ziren: El hecho histórica vasco en la unidad imperial de España, Madril, 1935; Diskurtso handi bat, Buenos Aires, (1937); Hitzaldiak Amerikako euskaldunei, Buenos Aires, 1937.
Erref. "Diccionario Biográfico Español Contemporáneo".