Errenterian (Gipuzkoa) jaio zen 1945-XII-8an eta Donostian hil 2019ko otsailaren 18an. Batxilergoa Donostiako jesuitetan egin zuen, eta, gero, jesuita izan zen 1975era arte. Gizarte Komunikabideak ikasi zituen Bruselako INSASen 1971tik 1974ra, eta zineman eta telebistan espezializatu zen. Bost urtez Kongon egon zen, eta hainbat zineklub zuzendu zituen. 1976ko otsailetik Donostiako Herri Irratiko albistegi eta musika saioen erredaktorea da. Euskal Zinemagileen Elkarteko kidea da eta 1977an eta 1978an Zestoako Topaketen bi edizioak antolatzen aktiboki lagundu du. 8 eta 16 mm-ko filmak egin ditu. bideo formatuaz gain, Belgikako atzerriko emigrazioari buruzko 65 minutuko erreportaje bat, Los Hijos de ningún Sitio (1975) izenekoa. Azterketa soziologikoaren ildo horretan nabarmentzekoa da, halaber, Rosalia de Castroren poesiaren bidez Galiziako migrazioari buruz S-8n egindakoa, Viudas de vivos e mortos izenekoa. Zestoako topaketak direla eta, buru-belarri aritu da euskarazko zinema egiten. Bere dozena bat tituluetatik Zikuñagako Ama, Donostiari aulkia eta Arrano beltza (1977) 8 mm.tan gogora daitezke, eta horiei laster gehitu behar zaie Balantzatxoa, euskarazko luzemetraia, 16 mm.tan egina. izenburu bereko Paco Sagarzazuren fikziozko lanari buruz. 1978an. Jarduera horien oso antzeko ildoan, gainera, hainbat ikus-entzunezko muntaia egin ditu, besteak beste, Nos robado el rostro (1976) azpimunduaren gizarte-bazterketari buruz, Gipuzkoako Subnormalen Aldeko Elkartearen aginduz egina. 1983an "Mauro Azkona" saria jaso zuen Larrañagaren Donostiako Zinemaldian n.Luis.