Aiako olagizon gipuzkoarra. Holandara joan zen -Seoane-ren arabera- Caracaseko Gipuzkoar Konpainiak pentsionatuta, aingurak egiteko prozedura modernoenak aztertzera. Bere helburua lortuta, Guilisastiri kosta egin zitzaion bere herrira onik eta salbu itzultzea, holandarrek gipuzkoarraren asmoen berri izan baitzuten. Holandatik ekarri zituen, metalurgia iraultzen ari zen harrizko ikatzaren erabileraren ezagutzaz gain, arrantzale handiago bat, hogei arrobako mazo bat eta tamaina handiko aingurak egiteko beharrezkoak ziren beste hainbat tresna. Gipuzkoan, aingura handiak ekoizten zituzten enpresa ugari sortu ziren, eta, ondorioz, produktu horren inportazioa geldiarazi egin zen Espainiako Koroaren jabetza guztietan. Gipuzkoako industrialariek Frantziako armada hornitu zuten. Guilisastik bere industria jarri zuen bere jaioterriko Arrazubia auzoan, eta 1739an Espainiako itsasontzi batentzat orain arte eraikitako aingurarik handiena fabrikatu zuen, Gaztelako 72 kintaleko pisua lortuz. Lan horregatik, itsas armadako goi-mailako pertsonek zoriondu zuten. Caracaseko Errege Armada eta Konpainia hornitu zituen. 1752an, Hernaniko Errege Aulkiaren ainguren Errege Agindu ikuskatzaileak izendatu zuen, eta 40 ezkutuko soldata zuen hilean. Hamabost aingura-mota arautu zituen, pisuaren arabera, 7 eta 12 kintal bitartekoak. Euskaldun ekintzaile hau hiltzean, bere alargunak eta seme-alabek Arrazubiako fabrikarekin jarraitu zuten. Donostiako Ozeanografia Museoan haren erretratu bat, hark egindako zenbait aingura eta
AROZAMENA AYALAren nobleza.Ainhoa exekutoria bat daude.
AROZAMENA AYALAren nobleza.Ainhoa exekutoria bat daude.
