Zamoran 1892an jaiotako euskal politikaria. Espainiako II. Errepublika ezartzeko garrantzitsua zen "Donostiako Itunean" parte hartu zuen. 1931n Errepublika ezarri berriko prokuradore nagusi izendatu zuten. Euskal alkateek Madrilera egin zuten bisita zela-eta (1931ko irailaren 22an), Alcalá Zamora Errepublikako presidenteari Estella - Lizarran onartutako Autonomia Estatutua aurkezteko (ekainaren 14an), Galarzak desordena batzuen akusazioan bildu nahi izan zituen udal ordezkariak, eta, beraz, badirudi behar bezalako erantzuna eman zitzaiola. [Erref. Aguirre, J. A.: Entre la libertad y la revolución, 1930-1935, Bilbo, 1935, or. 142]. Sozialisten talde erradikaleko kidea zen Gorte Konstituziogileetako diputatu hautatu zutenean. 1933an Espainiako Langile Alderdi Sozialistakoa zen. Politika errepublikanoan parte hartze oso aktiboa izan zuen: Madrilgo Udaleko zinegotzia, Segurtasuneko zuzendari nagusia, FIRPEko presidentea eta, azkenik, Largo Caballeroren kabinetearekin gobernazio ministroa, 1936-37an, gerra betean. Zuzenbidean lizentziaduna eta kazetaria izana zen. 1939an, gerra galduta, Mexikora eta Frantziara erbesteratu zen.