Gerra osteko krisi betean, Bergarako barrutiak bere ordezkari berriari emandako zeregin nagusia izan zen Madrilen Armaginen Batzordearen kudeaketak bideratzea eta bultzatzea, R-a indargabetze aldera. D. de 15-9-1920, armaginak hondamendira eramaten ari zena. Hiriko gizarte-sektore eta tokiko erakunde guztien erantzuna haziz joan zen, gobernu-itxikeriaren aurrean, akordiorako bide orori. Hori horrela, armagintzaren arazoari alternatibarik ez jartzeak eta negoziazioetan Dukearengandik konpromiso handirik gabeko jokabideak Dukearenganako gutxiespenezko jarrera ekarri zuten iritzi publikoaren zati handi batek. Hala ere, onuragarritzat jotzen ziren haren ekimen batzuk, arma luzeetarako jabego-gidak kentzea, Frantziarako esportazio armentistikoa arintzea, zenbait elkartetarako eta Eibarko Armeria Eskolarako diru-laguntzak ematea, eta Muga-zergen eta Baloreen Batzordean barrutiko industriak defendatzea. Horri guztiari, beste alor batzuetako lorpenak gehitu behar zitzaizkion, publikoak zein pribatuak (Bergarako uretatik ekarria...).