Berrogeiko hamarkadaren erdialdeko lehen proposamen piktorikoetatik hasi eta Madrilgo Castelló 120 galerian, laurogeita hamarreko hamarkadan, egin zituen azken erakusketa indibidualetara arte, Andrés Apellánizek egindako bidea lan-ildo etengabean mantendu da, eta, horri esker, pixkanaka eta modu naturalean lotu ahal izan du bere etapa piktoriko bakoitzarekin, estilistikoki oso kohesionatuta dagoen obra mota batean amaitu arte.
Horregatik, inpresionismotik abiatuta, bere nortasun artistikoa "tradiziozko errealismoen" zordun den pintura figuratibo mota batean behin betiko marrazten duenean, bere nortasuna adierazpen kanon jakin batzuen barruan berrestea lortuko du. Beste edozein iritziren gainetik, paisaien margolaria da, Gasteizko erdiguneko galerian duela urte askotatik etengabe erakusten duen errepertorioa.
Arabako eta Gipuzkoako lurrak dira ikusmena pizteko iturri nagusiak, eta, bere garaian, penintsulako beste lurralde batzuk ere erakarri zituen: Errioxa, Zaragoza, Bartzelona, Gijon, Coruña, Pontevedra, Vigo, Ponferrada, Leon, Valladolid eta abar. Frantzian eta Italian ere margotu du. Mundu sentikorrarekin komunikazio zuzena ezartzen du begirada garbi, umil eta bukoliko baten bidez.
Forma ikusgarriei atxikitzeak, ikusmen-sentsazioei arreta jarriz, kolore deskribatzaileak nahiz emozionalak erabiltzeari arreta jartzeko aukera ematen dio. Badaki artistak orekatu egin behar dituela paisaiaren kanpo-ezaugarriak, ezaugarri objektibo eta naturalistak, bere sentsibilitateak ematen dion interpretazio pertsonal, aktibo, subjektibo eta dibertigarriarekin. Batez ere, errealitateak eskaintzen dituen interpretazio-aukera amaigabeen aurrean.
Bitxikeria gisa, esan beharra dago berrogeiko hamarkadaren amaieran margolari honek errealitate objektiboa alde batera utzi eta abstrakzioan murgiltzen dela bete-betean. Miguel Jimeno de Lahidalgarekin, forma eta koloreen hedapen aske eta autonomoarekin erabat ausartzen den lehen margolari arabarretako bat da. Naturaren kanpoko edo imitaziozko erreferentzien mende jarri beharrik gabe. Entsegu eta bilaketa pertsonalen aldi hartatik, aipagarria da mihise aformalen sorta txiki bat, mitologia grekolatindarretik zetozen izenekin bataiatu zirenak (Venus, Minerva, Danae, Diana...).