Juan Ignacio Mª Aizpitarte Mugerza (Elgoibar 1750ko urriaren 12- Gasteiz, 1809ko abuztuaren 4) gipuzkoar lexikografoa izan zen, XVIII. mendearen amaierako euskal Ilustrazio linguistikoaren ordezkari nabaria.
Elgoibarren jaio zen kultura hizkuntza gisa euskarak latina eta gaztelerarekin bat egiten zuen testuinguruan. Bere ibilbide intelektuala pentsamendu ilustratuaren barruan egin zuen, nabarmendu zelarik bertako hizkuntzen finkatze, ikertze eta bilketari lotua. Peñafloridako kondearen eskariaz hiztegi bat osatu zuen Larramendirenak zituen hutsune eta akatsak konpontzeko asmoz. 1774ean Euskalerriaren Adiskideen Elkartean 388 folioko paper-sorta bat aurkeztu zuen ordenu alfabetikoan, gero Aizkibelek berea egiteko erabili zuena. 1883 geroztik eskuidatzi hau Loiolan jasota dago, Jesuiten liburutegian.
Aizpitarte Mugerza Frantziska de Maguregirekin ezkondu zen 1771ko apirilaren 4ean. Bere garrantzia kultura ilustratua eta euskal tradizioa uztartzen diren puntuan kokatzea da, euskararen jarraipenak eta kategorizazioak orduan eta kezka handiagoa sortzen zuten garaian. Bere eguneroko bizitzaz gutxi badakigu ere, bere ekarpen lexikografikoa aitzindaritzat jotzen da euskal hiztegiaren moldaketa sistematikoan eta gaiaren gogoetan.
1809ko abuztuaren 4ean Gasteizen hil zen, erudizio ilustratua eta euskararen kodeketaren historia goiztiarra lotzen dituen ondarea utzita.