Tillac-ek ez zuen Euskal Herriko baserritarren munduaren berri izan, eta behin eta berriz galdetu zion gai bakoitzari buruz: herri-errukia, sorginkeria, festak, pilota, arrantza, taberna, merkatua. Paul Faurek (1930) honela deskribatzen du:
"Euskal Herriko eszenak eta tipoak halako zehaztasunez eta perfekzioz finkatzen dituen marrazkilari, grabatzaile eta ilustratzaile bat, non bere obrak, bizitzaren intentsitate hori trazurik txikienean sentitzen baitu, hura gabe marrazki bat, grabatu bat, argazki-hutsalkeria besterik ez baitira, dagoen dokumenturik distiratsuena eta osoena eskaintzen baitu, eta, zalantzarik gabe, herrialde bitxi eta liluragarri honen gainean egongo dena".
Bere ekoizpenean ohiko baliabideak dira planoen kontrastea eta pertsonaia lehen planoan, mugimenduaren atzematea, eskortzoa eta metaketa barrokoa. 30eko hamarkadan Egoaldera pasa zen eta Donostian ere bizi izan zen denboraldi batez.