1886ko abenduaren 12an Altsasun jaiotako politikari nafarra. Medikuntza ikasi zuen Zaragozan eta bere jaioterrian finkatu zen 1912an.
Arabar baten eta gipuzkoar baten semea zen, eta 1914an bizkaitar batekin ezkondu zen. Arbeloak jasotzen duenez (La masonería en...), Madrilgo "Ibérica" logian Angel Gadék hasi zuen, Zangozako "Resolución" logiakoa, bizi zen hiri nafarraren izen sinbolikoa hartuz. Alferrik saiatu zen Altsasun nukleo frankmasoi bat sortzen. Mendizabal eta C. Ricardo Castresana (Gasteizko merkataria, 1891n jaioa eta 1927an "Ibérica" delakoan hasia), "Ciencia" triangelua antolatzen du Salinasek Arabako hiriburuan. II. Errepublika iritsi zenean, alkateorde hautatu zuten, eta diputatu kudeatzaile (1931ko apirilaren 25a) eta Nafarroako Diputazioko presidenteorde (filiazio sozialistarekin) izendatu zuten. Jimeno Juriok honela epaitzen du: "Gizon jantzia, adeitsua, umore finekoa, behartsuarengandik oso gertu bizi izan zen, bere jarduna ideal sozialistetara egokitzeaz arduratuta"
Eta Lizarrako Estatutuari buruz duen iritzia jasotzen du lerro hauetan:
"Nire ama gipuzkoarra da; nire aita, arabarra; nire bikotekidea, bizkaitarra; seme-alabak eta ni, nafarrak. Lau probintziek eskua ematen didate. Aberri txikiarekiko nire maitasuna ez da bateraezina aberri handiarekiko maitasunarekin, ezta sozialista naizen aldetik irrikatzen dudan aberri unibertsalarekiko maitasunarekin ere". "Autonomiaren aldeko sutsua naiz, ez bakarrik Nafarroarentzat, baita eskualde guztientzat ere. Zentralismo xurgatzailea nazkagarria da; asmo horiek artikulatuko dituen estatutuaren aldekoa naiz.
Estatutuari buruz beste batzuetan esan dut, eta Lizarrako zuzenketak defendatzen dituzten alkateen batzordeari esan nion, abuztuaren 10eko azken batzarra baino lehen bisitatu nindutenean, benetan penagarria izan dela –nire kontzeptuan, noski– zuzenketa horiek Euskal Herriko Estatutuan txertatzea. Zuzenketa horiek izan dira Estatutuari berotasuna ematen zion ahobatezkotasun ederra hautsi duen diskordiazko harria.. A zer poza hartuko genukeen denok Madrilera harmonia onean joan ahal izango bagina, Errepublikako Gobernuari esateko: 'Hona hemen gure Estatutua. Alderdi politiko guztien kointzidentzia puntua da. Hori da Nafarroak irrikatzen duena'".
1932ko ekainaren 19an Iruñean egin zen Udalerrien Batzarreko lehendakaritza hartu zuen. Agirrek horrela epaitzen du presidentearen jarduna:
"Jaun horri. Salinas, Batzarreko Presidente, ezin zaio ezer leporatu, elementu (monarkiko) hauei gehiegizko beligerantzia eman izana eta bere nahiei amore eman izana baizik, azkenean Batzarraren gehiengo zabalari erantzuten zion irizpide bat ezarri ondoren"
(Cfr. Aguirre, J. A.: Entre la libertad y la revolución, Bilbo, 1935, orr. 36, 46, 269, 270-272 eta 284).
Medikuntzako profesional gisa, -dio Jimenok- bi erakundek kezkatu zuten: Barañaingo ospitaleak eta Inclusak. Haur abandonatuak Barañainera eramatea kudeatu zuen. "Ez dakit nola hitz egin ahal izan den lurralde honetan karitateaz eta erlijioaz, ume dohakabeak kartzela horretan edukita", falansterio goibela eta infektoa, Nafarroako baldoia.
"Mirespen eta errespetu sentimenduak adierazi nahi ditut monjatxo haienganako eta Gervasio Villanueva zuzendari espiritual bertutetsu eta eredugarriarenganako, haurrenganako arreta eta interesa benetan aitatiarra baita".
Eta beste kezka iraunkor bat: Erribera, lurraren arazoarekin zutik, erronkari eta zakar, "jabetzari denborek ezinbestean eskatzen dioten funtzio soziala bete dezala exijituz ekin behar zaio". 1934ko gertakarien ondorioz kartzelan sartu zuten. 1935ean salatu zuen, geroago 1937ko ekainaren 10eko Klase Borrokan argitaratu zuenez, Gobernazioaren aurrean, "Nafarroako mendi honetako abade batzuek jai egunak aprobetxatzen zituztela erreketeak Urbasa mendilerroko zelaiguneetan biltzeko, ariketa militarretan trebatuz. Asko dira uniformez jantzita joaten direnak". 1936an, Fronte Popularreko hautagai gisa aurkeztu zen hauteskunde orokorretan, eta eskuindarrek garaitu egin zuten.
Masoneria eta Komunismoaren Errepresiorako Auzitegi Bereziak, 1945eko maiatzaren 5ean emaniko epaian, hamabi urte eta egun bateko espetxe-zigorra ezarri zion bere jarduera masonikoengatik, "auzi-ihesean eta non zegoen jakiterik ez zegoela". (Arbeloa: Masoneria (...). Gerra garaian osasun administrazioan postu batzuk bete zituen, ondoren Frantziara igaroz eta Narbonan arituz. 1941-1952tik Argentinako Patagonian bizi da, Osasun Publikoko medikua izanik. Argentinan Allá en la Patagonia eta La bandera española idatzi zituen prosan, Las montes de Navarra bertsotan, eta Sepulcros blanqueados antzezlana. Erbesteko erakunde errepublikanoetako kide ere izan zen. Buenos Airesen hil zen 1966ko urriaren 14an.