Sancho de Beurko
Politikari eta idazle abertzale bizkaitarra, Barakaldon 1908ko azaroaren 18an jaioa eta Donostian 1989ko uztailaren 26an hila. Salesianoetan ikasi zuen, eta, ondoren, Euskalduna landa-eskolara joan zen, Euskalduna ontzioletan lan eginez. Oso gazterik militatu zuen han, SOVen.
1931n, ANVra afiliatu zen, 1930ean sortua, eta El Nacionalista organoan kolaboratzen hasi zen. Gerora, Tierra Vasca izena hartu zuen. Errepublika garaian ANVko idazkari eta presidente izan zen Barakaldon eta ANVko Nazio Batzordeko kide. 1936-1939ko gerran, EAE-ANVko 1. batailoiko kapitaina izan zen (Euskadiko Armada Erregularreko 6. zenbakia), eta Armadako Komisario Nagusia, 1937ko maiatzean izendatua; Vila-realeko batailan, Gipuzkoako eta Bizkaiko kanpainetan eta Santoñako Itunean parte hartu zuen. Ondoren, Ipar Euskal Herrira joan zen, eta han Eusko Jaurlaritzako Nekazaritza Sailarentzat lan egin zuen. Baionan zegoela, 1938ko urrian, beste abertzale batzuekin idatzi bat sinatu zuen Euskal Fronte Nazional baten alde, erakunde abertzale guztiek osatua, baina ez zen gauzatu.
Gerra ostean Venezuelara joan zen, eta han ANVko presidente izan zen. Handik sustatu eta finantzatu zuen aeneuvista Tierra Vasca (Buenos Aires, 1956-1975) hilabetekariaren argitalpena. 60ko hamarkadan Euskal Herrira itzuli zen, Donibane Lohizunera, eta Hondarribian bizi izan zen hil arte. Bere lanen artean aipagarriak dira Gudaris (Buenos Aires, 1942), gerrari buruzkoa; Vascos por el Mundo, Donibane Lohizune, 1977; El Informe del Presidente Aguirre al Gobierno de la República, Bilbao, 1978; Pido un monumento, Bilbao, 1978; Eloy-ren hitzaurrea. Euskadi en Llamas, Gasteiz, 1979; Haizea eta ura bideetan, Bilbo, 1980; Eusko Gudarostea, Gerra Zibilaren Historia Orokorraren VI. liburukia Euskadin, Bilbo, 1981, eta Hazi nire ildoetakoak, Bilbo, 1985. Halaber, hainbat artikulu historiko-politiko eta literario idatzi ditu, Tierra Vasca, Euzkadi (Caracas), Euzko-Gaztedi, Gernika eta Euzko Deya aldizkarietan, besteak beste.