Gipuzkoar poeta eta margolari garaikidea, 1953an Donostian jaioa. Hirurogeita hamarreko hamarkadan egin zen ezagun, besteak beste, «Kurpil» eta «Caballo Canalla a la Calle» aldizkarien bidez. Haren lehen poema liburua Konposizioa argiaren eta itzalaren artean izan zen, 1978an agertu zena. Hainbat lan kolektibotan kolaboratu du, hala nola Los 23, Euskal Poeta eta Marrazkilarien kolektiboaren liburua, Donostian, eta Getafeko (Madril) udalaren Picasso eta Quevedoren omenaldian, 1981ean; 1982an, Ricardo Ugarterekin batera, Luz del Aire poema eta marrazki liburua argitaratu zuen. 1984an, Madrilen argitaratutako Antología de poetas españoles contemporáneos lanean sartu zen haren obra. 1985ean Amodioaren eta Heriotzaren Ezpainak eta Conjuros al Viento talde-lanetan parte hartu zuen. 1987an País Vasco argitaratu zuen, frankismoaren biktimen omenezko euskal poemen eta margolarien Antologia Elkartean parte hartuz. 1986an Gipuzkoako hiriburuan Bitakora Koadernoa agertu zen, eta 1989an, Antología poética. Bilboko «Zurgai», Donostiako «Literatura», Madrilgo «Cuadernos de Alzate», Zaragozako «Turia», «Pérgola» eta «Bilbao» argitalpenen kolaboratzailea da, besteak beste. Ordiziako Udalak Diseinuko lehen saria eman zion, eta bere lan grafikoa 1985ean erakutsi zuen Donostiako Aurrezki Kutxan. 1989an, Madrilen, Centauro liburua argitaratu zuen, poesiako «Carmen Conde» sariaren finalista. 1990ean, lan hau Literatura.Xabier LASALLEren Sari Nazionalerako hautagaia izan
zen.
zen.
Obrak.
INORK EZ ZAITU IKUSI,
INORK EZ DIZU ZURE IZENA EZAGUTZEN, NIK
BAKARRIK DAKIT EXISTITZEN ZARELA,
NIRE besoek atzo gaueko adarrik altuenetan eutsi zizuten,
eta egia izan zinen, zu zeu
tente nire
eskuen gainean,
basati branka minerala eta biribila.Bost axola niri esaten badidate ere,
ezein oasik, ezein
irudi erreflexuk,
ez dizula hondarra altxatzen,
ez zaituela tenpluak ezagutzen, ez
zela inoiz zure jatorria izan,
nolabaiteko musika sakratuak,
zer axola du? zu eta nire
artean bakarrik, zentzua
du Kantuak,
zifrak ulertzen dira, metalak
itzultzen dira,
astroak balira bezala.
INORK EZ ZAITU IKUSI,
INORK EZ DIZU ZURE IZENA EZAGUTZEN, NIK
BAKARRIK DAKIT EXISTITZEN ZARELA,
NIRE besoek atzo gaueko adarrik altuenetan eutsi zizuten,
eta egia izan zinen, zu zeu
tente nire
eskuen gainean,
basati branka minerala eta biribila.Bost axola niri esaten badidate ere,
ezein oasik, ezein
irudi erreflexuk,
ez dizula hondarra altxatzen,
ez zaituela tenpluak ezagutzen, ez
zela inoiz zure jatorria izan,
nolabaiteko musika sakratuak,
zer axola du? zu eta nire
artean bakarrik, zentzua
du Kantuak,
zifrak ulertzen dira, metalak
itzultzen dira,
astroak balira bezala.
