Nafarroan bizi den politikari eta militar valentziarra 1854an jaio zen. 1930ean hil zen.
Jose Joaquin Llorens eta Bayerren semea. 1869an sartu zen Artilleriako Akademian eta, Errepublikaren aldarrikapena zela eta, karlisten armadan sartu zen (1873ko abuztuaren 15a). Iparraldeko kanpainan sarturik, gerrako ekintza ugaritan parte hartu zuen: Deikaztelu (Nafarroa); Vianako hartunea (Nafarroa); Irunberriko erasoa (Nafarroa); Luzaideko hartunea (Nafarroa); Tolosako setioa (Gipuzkoa); Santa Barbarako ekintza Mañerukoa (Nafarroa); Deikazteluko kanoikada (Nafarroa); Montejurrako bataila (Araba); Done Done Done Irunberriko erasoan erakutsitako ausardiari esker, Meritu Militarraren Gurutze Gorria lortu zuen, eta Mañeruko Santa Barbararen ekintzagatik bigarren gurutze gorria eman zioten.
Jurramendiko guduan bere oroitzapenezko domina irabazi zuen eta San Pedro Abanton izandako portaeraren ondorioz kapitain mailara igo zen. Aguraingo ekintzan lortutako merezimenduengatik komandante izendatu zuten. Gerraren amaieran (1876) Orreagan (Nafarroa) tropen altxamendu bat zapaldu zuen eta Karlos Borboikoa erregegaia erbesteratu zuten, koronel izendatu zutena. Espainiara itzulita, politikan aritu zen, Morella, Olot eta Lizarratik Gorteetarako diputatu aukeratua izan zelarik. Lehenengoaren diputatu zelarik, gamazadan zehar, mehatxatutako Nafarroako zuzenbidea defendatu zuen, eta ondorioz, erreinu ohiaren adopziozko seme izendatu zuten. Azken hiria 1901ean hautatu zuten lehen aldiz, eta, ondoren, beste hainbatetan, 1916tik 1919ra. "La Línea del Carrascal Lácar"-i buruzko hainbat artikulu idatzi zituen La Lealtad egunkari tradizionalistan. 1917an, Lizarratik Gorteetarako diputatua zela, autonomiaren alde agertu zen. 1918ko abenduaren 30eko batzarrean, ordea, bere sinadura agertu zen: P. O. Nafarroa euskal mugimendu autonomikotik bereizteko mozioaren oinean.