Zinemagile katalana, Sant Joan de las Abadessas (Girona) herrian 1947an jaioa.
1967an Bartzelonara joan zen. Arte Grafikoak ikasi zituen Tarragonan eta Pintura eta Arte Ederrak Bartzelonan. Hala eta guztiz ere, pinturak ez zion ezer esaten gaur egungo arte gisa, eta, beraz, Massana Eskola utzi eta, jakin-minez joan zen zinema-ikastaro batek animatuta, Aixela Eskolan sartu zen. Han, zinema ikasten du, oro har, eta arreta berezia jartzen dio kamera-lanari.
1968an hasi zen zinemagintzan, La Changa dokumentalarekin. Hamabost minutuan, Almeriako arrantzale-auzoa aztertzen du. 1969an Alegoría de la sexualidad española film laburra egin zuen. Hurrengo urtean, La Creu film laburra egin zuen, berak zuzendu eta interpretatua, eta Villafranca del Penedés-eko Industria eta Tradizioari buruzko dokumental bat ere egin zuen.
Horrek denbora batez industria-gaietako dokumentalista gisa markatu zuen, eta horrela iritsi zen Euskadira geroxeago. Ondoren, Hernaniko Industria eta tradizioa eta Arrasateko Industria eta tradizioa dokumentalak egin zituen. Bertan, Euskadiko Kutxako Harreman Publikoetako buru zen Luis Iriondorekin harremanetan jarri zen, eta Iriondori esker abenturaren alderdi teknikoa hein batean arintzen zuten elementu historiko eta poetiko batzuk gehitu bazitzaizkion ere, 1972an Urolaren arroa egiteko kolaboratu zuen. 1973an, Urola bailaran bertan eta Iriondorekin elkarlanean, Zumarragako eta Urretxuko industria eta tradizioari buruzko Atamotsak dokumentala egin zuen. Hala zuen lekua Iparragirre bardoaren aipamen garrantzitsu batek. Ondoren, antzeko beste dokumental bat egin zuen Elgoibar hiri industrialaren inguruan. Urte batzuk geroago, isilune luze baten ondoren, beste zinemagile batzuekin batera ikusi dugu, Kataluniako zinema autoktono bati forma eman nahian.