Ahaide nagusia eta Lazkanoren orubeko jauna, garai batean oinaztarren bandoaren burua. 1420. urteko Gabon gauean, Martin Ruiz de Olaso Gamboak etxe horri ezustean eraso zionean, leiho batetik etxea inguratzen zuen ibaira jauzi egin zuen kamisoian, igerian pasa eta ihes egin zuen, bere anaia Martin Lopez, bi urteko haurra, ganboatar ankerrek amaren besoetan lepoa mozten zioten bitartean. Handik urte batzuetara, bere etsai Ladron de Baldarekin aliatu zen, eta Loiolako etxeari hesia eta lonbarda jarri zizkion, ezin izan zuen horma hura sendotzat hartu, eta Iartzakoaren gainean izan zen, hau ere bere ahaidearena zelarik. 1446an Baldetatik banandu zen eta bere etsaia zen, beraz Zumarragan Ladron de Baldarekin eta bere bandoarekin borrokatu zen, garaitu eta jazarri egin zituen, azkenean Azkoitiko hiribildua, Baldako orubeko eserlekua, errez. Borroka honen ondoren, Loiolakoen laguntzaz, urte berean beste bat mantendu zuen Balda, Zarautz eta Iraetakoen aurka, elkartuta, egun osoa gauera arte borrokatuz, epemugarik gabe, eta bertan Martin Perez de Emparan, Ganboako leinuko onenetarikoa zena, eta bi bandoetako onenetariko beste hamabi gizon hilez. 1447an, Berastegiri lagundu eta berrehun ganboatar hartu zituen elizaren barruan; baina onik ateratzen utzi zien, arma guztiak eta lonbarda handi bat emanda. 1456an, Lazkaoko jaun gisa, ahaide nagusiek Gipuzkoako hiribilduei egindako desafioa sinatu zuen, eta 1457an hiru urterako erbesteratu zuten Ximena hiribilduarentzat, mairuen mugarako; Santo Domingo de la Calzadan izan zen apirilaren 21ean, epaia ematean. Erref. Juan Carlos Guerra