XIX. mendeko bigarren erdiko bertsolari gipuzkoarra.
Arotza zen ofizioz, baina Fidel Mugicak Donostian duen litografia tailerrean ere lan egin zuen. Bilintxek eskaini zizkion bertso satirikoengatik iraun du bere ospeak. Litografia hori Narrika kalean zegoen, San Bizente kalearen izkinan. Indar eragilea lortzeko, birak eman behar zizkioten mando zuri bat erabiltzen zuten. Horretaz arduratzen zen Domingo Kampaña. Domingok mustua elikatu behar zuen, Urumean bainatu, lanean zaindu. Ordu libreetan, Kampaña, zalduna bere mandoan, paseatzera ateratzen zen. Halako batean, Ixturin gaineko Santa Teresa baserrian sagardoa edaten pasatzen zuten arratsaldea Bilintxek eta lagun talde batek. Bilintxek, poeta bikaina izateaz gain sukaldari ona zenak, arrai-gorrizko kazola bat prestatzen zuen baserri barruan. Bere lagunek, Kampaña handia bere makuluan zetorrela ikusita, Bilintxi abisatzera joan ziren korrika. Hau kanpora atera zen. Kampaña hurbil zegoen. Lagunek ahapaldi bat kantatzeko eskatu zioten Bilintxi. Eta honek, besterik gabe, hauxe bota zion:
"Mando un gañian Domingo Kampaña no dijoa utsikan mando en gaña; azpian dijoana mandua da baña, gañekua ere bada azpikaña... mando baten gañian bestia alajaña!"
(Domingo Kampaña mando baten gainean; ez doa hutsik, noski, mando horren bizkarra; behekoa mando bat da, baina goikoa behekoa bezain handia... Jainkoarren! Beste mando baten gainean! ).
Kampañak laukote honekin erantzun zion herri-tradizioa gehitzen du:
"Indalexio, Indalexio, Indalexio Moko, uste al du dek, uste al du dek ez al du jokoa egiten?"
(Indalecio, Indalecio, Indalecio Moko, uste duzu ez zaitudala joko? ).
Peña y Goñik esaten digu Kampaña handia, lodia eta logaletsua zela; kalejiran eta prozesioetan bonbardinoa joz lo egiten zela zutik.