Lehoi nafarra. Erremonteko pilotaria, Beran jaio zen, 1893ko abuztuaren 31n, eta Iruñeko Euskal Jai pilotalekuan egin zuen debuta, 1912an. Bere hastapenak hain zorigaiztokoak izan zirenez, Nafarroako hiriburua utzi behar izan zuen. Donostiara joan zen eta Moderno frontoian hasi zuen bere lana, hain egoki eta intendentziaren atseginez, ezen laster agertu baitzen koadroan. Aparteko boterea eta borondate zorrotza zituen, eta berehala hasi zen igotzen espezialitateko lehen postuetara iritsi arte. Hala, banakako borroketan, Arzamendi, Berolegui, Salsamendi eta Vega garaitzen jakin zuen. Horregatik izendatu zuten txapeldun, eta «Lehoi nafarra» goitizena jarri zioten. Bere ezaugarririk nabarmenenak irmotasuna eta bere buruarenganako maitasuna ziren, zoritxarra gainditzen laguntzen ziotenak, eta horrelaxe, partida askotan, jokoan oso atzeraturik zihoala, aurkariei aurrea hartu eta garaitu egiten zituen. Irigoyenek 1927. urtera arte iraun zuen erremontista guztien buruan, eta, lehen aipatu dugun muturragatik, gogo leherketa handienak eragin dituen pilotarietako bat izan da. 1935. urtearen amaieran utzi zuen lanbidea eta 1970ean hil zen.Erref. Luis Bombín, 1946.