Mattin. Senpereko (Lapurdi) bertsolaria, Lapurdiko inprobisatzaileen maisua eta Euskal Herri osoko lehiaketetan aurkari beldurgarria, Kursaal antzokian Donostiako txapelketa handian Larralderekin batera Basarriren aurka 1935ean jokatu zuenean bezala. Irakurtzen eta idazten ez jakin arren, berezko talentu indartsuak Euskal Herri osoko inprobisatzaileen 2. saria lortzera eraman zuen, 1. sarirako Basarri gipuzkoarra bakarrik gaindituz. Ithurriaguek diosku:
"Fisikoki gizon txikia zen, nahiko lasaia normalean, baina intentsitate bereziko barne bizitza bizi zuen. Barne-bizitza hori inprobisazioen unean islatzen zen, kide guztien astindu batek eraginda. Haren begirada bizi-biziak diz-diz egiten zuen aurkariak puntu ahul bat aurkitzen zuenean, zeinean indarrez sar baitzitekeen. Probokatzen bazitzaion, izugarria zen. Edan ondoren, Mattin bere onetik ateratzen zen eta bere aditza jasanezina zen. Erlijio-gaiez ere entzun beharra zegoen. Orduantxe erakusten zituen bere sentiberatasuna eta talentua. 1935eko apirilean hil zen".
Erref. : Ithurriague, J.: Un peuple qui chante, P. 65; Lekuona, M.: Ahozko Euskal Literatura. or. 80, 82 (Matchinen inprobisazio-gaitasunari buruzko pasadizo berezia); Euskal zalea: La grande journée basgue de Tardets. "Gure Herria", 1935 p. 460. (Ligueix eta Larralde bertsolariak aipatzen dira, Matchinen heriotza gogora ekartzen duten poesia zoriontsuak inprobisatuz).