Zaldubi. Bertsolaria, Zarautzen (Gipuzkoa) 1884. urtean jaioa. Bere bizitza luzean hainbat lanbidetan aritzeko aukera izan zuen. Txikitatik hasi zen meategi bateko langileei janaria eramaten; gero zaindaria izan zen, "tirorik botatzen ez zuen eskopeta bat zeramala"; 1914-1918ko gerran lurrun txiki bateko bazkide arrantzalea izan zen eta, gerra amaitu eta negozio aukerak harekin batera, ile-apaindegi bat ireki zuen, hildako orduak abarketak josten edo hiribildu inguruan mahasti txiki bat lantzen ari zela. Bildu zituen diruekin, munta handiagoko negozioetan aritu ahal izan zen, txalet bat eraikiz eta pisu batzuk erosiz. Gerra zibila etorri zen, eta, horrekin batera, gure bertsolariaren zoritxarrak ere etorri ziren, eta horrek dezente egin zuen atzera bere sortze-lanean. 1957an Zarautzen hil baino lehentxeago, ordea, biziberritu egin zuen apur bat bere bizi-poza, eta pozaren pozez itzuli zuen bertsogintzarako erraztasuna. Bere konposizioetan gai erlijiosoak dira nagusi, eta bereziki maite ditu santuen bizitzak. Bere bertsoak orri solteetan inprimaturik ibili ziren Zarautzen, inprentako oinik gabe sarritan. Ikus horietako bilduma bat Antonio Zavalan: Zarautz'ko Zaldubi bertsolaria, Auspoa Liburutegia (Donostia) 1967. Bertan, Zaldubiren ohar biografiko txiki bat ere egongo da, Jose Antonio Guesalagari zor zaiona eta berau egiteko erabili duguna.