Euskal idazlea. Donostian jaio zen, 1840an. Meatze-ingeniaria. Riotintoko lanak ingelesei saldu aurretik hasi zituen eta Huelvako meategien buruzagitza izan zuen. Pio Barojaren aita izateagatik ezagutzen da batez ere, baina baita euskal idazle eta poeta gisa ere. Gazi gezak, euskaraz eta gaztelaniaz idatzitako olerkiak [1785], 1879ko Almanaque elebiduna; Pudente opera, lehen euskal drama musikala [1878], J maisuaren musikarekin. A Santesteban; Santo Tomaseko feriya [1878], Zezen Suskoa eta Asto kontuak ipuinena. Berea da, halaber, bi ekitaldiko drama Hirni, Ama alabak [1882], poeta gaztelarren itzulpen batzuk, Lutxi operaren letra eta Amairu damatxo zarzuelaren letra. «El Urumea» eta «Bai, jauna, bai» egunkarien sortzailea ere bada. Umorista on gisa hitzaldia eman zuen Donostian, a letrari buruzkoa, ordubete baino gehiago iraun zuena. Bere lan gehienak «Euskal-Erria» aldizkarian ikus daitezke. Beran hil zen, Nafarroan, 1912ko uztailaren 16an.
- BESTE ZENBAIT. "Serafín Baroja zanari, ildako urte mugan", Euskal-Erria, 1912-1913
- IRIART, Jose. "Serafín Baroja", Euskalerriaren Alde, 1912
- ECHEGARAY, C. LEONESA "Serafín Baroja", Euskal-Erria, 1912
- O.H.B. "Martínez de Baroja leinua. Don Serafín Baroja idazle donostiarraren genealogia", Euskalerriaren Adiskideen Elkartearen Aldizkaria, 1961.