Margolaria eta artelanen zaharberritzailea. 1897ko apirilaren 11n Donostian (Gipuzkoa) jaioa, 1985eko uztailean hil zen.
11 urterekin hasi zen pintura industrialaren negozio familiarrean lanean, eta 1949an geratu zen enpresaren buru. Bere irakasle izan ziren Irureta eta Ascensio Martiarena 1918tik aurrera. Hiru izan dira bere alderdiak, dekorazioa, pintura eta zaharberritzea. Hiru alderdi horietan, bakoitza espezializatua, Rocandioren lan egiteko moduan "konstante" bihurtzen diren ezaugarriak daude. Aipatzekoa da, halaber, Dunixiren Mi Pueblo, ayer liburuan egin zuen kolaborazio grafikoa.
Lankidetza-lanen artean, nabarmentzekoak dira Jose Manuel Aizpurua eta Eduardo Lagarde arkitektoentzat egindakoak, biak 1934an sortutako Gu elkarte artistikokoak. Lagarderekin Gran Kursaaleko dekorazioetan lan egin zuen, eta Aizpuruaren zuzendaritzapean, Donostiako Círculo Easonenseko dekorazio kubista batean. Carlos Landirentzat (1896-1974) dekoratzaile lanetan ere aritu zen.
Zaharberritze artistikoari dagokionez, bere lan nagusia izan zena, Aycinenako Markesak estimulatu zuen, bere benetako maisua izan zena. Pinturen zaharberritzean ez ezik, irudi eta tailen zaharberritzean ere parte hartu zuen, Gotzaindegiko arduradun artistikoa zen Manuel Lekuonaren bitartez zetozkion enkarguak. Zaharberritutako irudien artean, Zarauzko Santa Maria Erregina, Zumaia eta Aiako Ama Birjinak, Izaskungo Ama Birjina eta Larraitzekoa kontatu daitezke.
Pinturari dagokionez, aire zabalean eta estudioan egin du. Bere apunteak estilo "inpresionistako" paisaiak dira batez ere, ukitu azkarrekin, aurretik marraztu gabe. Bere estudioan beste margolari batzuen koadroak eta antzinako grabatuak kopiatzen aritu zen. Interes berezia izan du beti pintura flamenkoarekiko, Brueghel-en pinturarekiko eta Ruysdael herriko paisaiekiko. Artisautzat du bere burua, eta inoiz ez du erakusketetan edo lehiaketetan parte hartu.
Erref. Setien Laboa, Mayi: "Apunte biográfico y profesional", in José Rocandio, Artista, margolaria eta zaharberritzailea, Donostia, 1984.