Monterrongo kondea
Arrasaten jaiotako gipuzkoar nortasun liberala, Rosa Gonzalez de Echavarrirekin ezkondu ondoren Arabarekin senidetua. I. gerra karlista hasi zenean, erreinuko prokuradore izendatu zuten 1834an, Errege Estatututik eratorritako Gorteetan, eta nobleen estamentuko laugarren idazkari izatera iritsi zen. Baionako Junta antikarlistaren sorreran eta Muñagorriren "Bakea eta Foruak" alternatiban parte hartze garrantzitsua izan zuen. 1839an Arabak senatari proposatu zuen. 1839an diputatu nagusi laguntzailea izan zen, Esparteroren ordez jarduneko lehen diputatu gisa. 1840an Gipuzkoak senatari proposatu zuen. Monterrongo kondea 1840tik eta Gipuzkoako ahaldun nagusia. 1841eko "gaualdian" parte hartu zuen, Montes de Ocak Gipuzkoako erregearen komisario izendatu zuelarik, ondoren Baionan (Lapurdi) erbesteratu izanaren arrazoia. 1843an Gipuzkoak senatari izendatu zuen, baina ez zuen kargua onartu. Maiestatearen aitoren seme izan zen 1852ko maiatzaren 11ra arte, hil zen egunera arte.
- Agirreazkuenaga, Joseba: Euskal Herriko parlamentarien hiztegi biografikoa (1808-1876), Eusko Legebiltzarra, Gasteiz, 1993, 6.
- Soraluce, Nicolás de: Gipuzkoako gizon ospetsuak, La G. E. Vasco, III, 1968.