Irandako markesa. 1769an, titulua eman zitzaion urtean, Errenteriako udalari Renteriola burdinola hondatuaren erdia erosi zion, eta bertan fanderia jarri zuen burdinazko xaflak egiteko, garai hartako industrialarien artean hainbesteko miresmena eragin zuena. Hurrengo urtean, Euskalerriaren Adiskideen Elkarteko meritu-kide izan zen.
1773an, bere anaia Martinen izenean, Ihitokiak izeneko lurrak erosi zituen. Portu honetako merkataritza zuzentzen zuen Donostiako Kontratazio eta Kontsulatu Etxe ospetsuak kaia konpontzeko proiektu bat egin zuen, eta S. Markes jaunak bitartekari lanak egin zituen, eta Julián Sánchez Bortt ingeniariak beste bat idatzi zuen. Aurkeztutako Memorian, portuko zerbitzugune gisa Ihitokiak erabiltzeko aukera zirriborratzen zuen. Simon de Aragorri jauna Osasun kontseilaria zen. M. Jose de Zuaznabar jaunak, bere senide batek, proiektua inpugnatu zuen, Ihitokien erabilerari buruzko xehetasunak eskatuz. Proiektuak ez zuen aurrera egin, eta Markesaren ustezko negozioak porrot eginda, hark saldu zuen jabetza. 1794an Konbentzionalen inbasioa gertatu zen, zeinen epilogoan paper nabarmena izan zuen. Erref. Izaguirre, E.: Donostiako Badiari buruzko ikerketak, 1933, p. 13.