Apaiz gipuzkoarra, Zarautzen jaioa 1812an. Espainian abade ordenatu zuten, I. Gerra Karlista hasi baino lehentxeago. Gerran, Karlos V.a erregegaiaren alderdiaren alde egin zuen; haren anaia Geronimo Amiliviak ere nolabaiteko graduazio militarra lortu zuen Armada karlistan. Horrela, 1840an gerra amaitu zenean, karlistekin harreman estua izan zuten beste hainbat apaiz eta erlijioso bezala, Amerikara erbesteratua joatea erabaki zuen.Bere anaiaren
urratsei jarraituz, Rio de la Plata izan zen bere patua, antzeko egoeran egon ziren euskal elizbarrutiko apaiz ia guztien antzera. Ez dakigu zehazki noiz iritsi zen Amerikako eskualde horretara; 1844ko otsailean, ordea, Uruguain egon zeneko lehen aipamena dugu, Kolonia hiriko erretore izendatu baitzuten. 1847ko otsailean Sorianora lekualdatu zuten antzeko karguarekin; hilabete batzuk geroago, abenduan, Uruguaik bizi zuen gerra zibilaren gorabeherengatik, bere parrokia utzi behar izan zuen, eta Montevideo inguruko Reducto parrokiara lekualdatuko dute, antzeko karguarekin.
Bere behin betiko adopzio-herrialdea izango zen karrera anaiarenarekin batera egin zuen. Uruguaiko lurretan Euskal Herrian parte hartu zuten borroka politiko bera birsortu zela ikusita, bai Geronimok eta bai Jose Policarpo-k berehala hartu zuten fakzio "zuriaren" alde, Gerra Handia deiturikoaren garapen betean. Lehenengoa Manuel Oriberen armadako koronel izatera iritsiko zen; bigarrenak, tropa oribisten porrotaren ostean, Mercedesen zuen karguari uko egin behar izan zion, Montevideoko Elizako bikario berria zen Lorenzo Fernandezen inposizioagatik, joera "koloretsukoa", orduan kanpainako apaiz "zuri" guztiak mugitzen saiatzen ari zena.Horrela, Rio
de la Plataren beste aldera erbesteratu zen, Buenos Aires inguruko Barracas al Sud alderdiko erretore gisa, 1850 eta 1857 artean. Hala ere, ez zen Uruguaitik aldendu, Mercedes hiriko erretore berriarekin lan pastoraletan noizbehinka kolaboratzen agertzen baita. 1854ko uztailean, aurreko zailtasunak gaindituta, berriro arduratu zen, labur eta behin-behinean, parrokia honetaz, eta 1857ko irailaz geroztik, parroko apaiz bezala. Hala ere, 1855eko urtarriletik 1856ko urrira bitartean, Buenos Aireseko Ensenadako erretore gisa aritu zen.
Gaixotasun larri batek jota, 1862. urtearen amaieran eraman zuten Buenos Airesera, bera bezala karlisten erbesteratuak izan ziren hainbat euskal apaizek, eta bertan hil zen 1863ko abuztuaren 2an.
Óscar ÁLVAREZ
GILA Amerikako Historiako irakaslea. EHU (0 URLa)
urratsei jarraituz, Rio de la Plata izan zen bere patua, antzeko egoeran egon ziren euskal elizbarrutiko apaiz ia guztien antzera. Ez dakigu zehazki noiz iritsi zen Amerikako eskualde horretara; 1844ko otsailean, ordea, Uruguain egon zeneko lehen aipamena dugu, Kolonia hiriko erretore izendatu baitzuten. 1847ko otsailean Sorianora lekualdatu zuten antzeko karguarekin; hilabete batzuk geroago, abenduan, Uruguaik bizi zuen gerra zibilaren gorabeherengatik, bere parrokia utzi behar izan zuen, eta Montevideo inguruko Reducto parrokiara lekualdatuko dute, antzeko karguarekin.
Bere behin betiko adopzio-herrialdea izango zen karrera anaiarenarekin batera egin zuen. Uruguaiko lurretan Euskal Herrian parte hartu zuten borroka politiko bera birsortu zela ikusita, bai Geronimok eta bai Jose Policarpo-k berehala hartu zuten fakzio "zuriaren" alde, Gerra Handia deiturikoaren garapen betean. Lehenengoa Manuel Oriberen armadako koronel izatera iritsiko zen; bigarrenak, tropa oribisten porrotaren ostean, Mercedesen zuen karguari uko egin behar izan zion, Montevideoko Elizako bikario berria zen Lorenzo Fernandezen inposizioagatik, joera "koloretsukoa", orduan kanpainako apaiz "zuri" guztiak mugitzen saiatzen ari zena.Horrela, Rio
de la Plataren beste aldera erbesteratu zen, Buenos Aires inguruko Barracas al Sud alderdiko erretore gisa, 1850 eta 1857 artean. Hala ere, ez zen Uruguaitik aldendu, Mercedes hiriko erretore berriarekin lan pastoraletan noizbehinka kolaboratzen agertzen baita. 1854ko uztailean, aurreko zailtasunak gaindituta, berriro arduratu zen, labur eta behin-behinean, parrokia honetaz, eta 1857ko irailaz geroztik, parroko apaiz bezala. Hala ere, 1855eko urtarriletik 1856ko urrira bitartean, Buenos Aireseko Ensenadako erretore gisa aritu zen.
Gaixotasun larri batek jota, 1862. urtearen amaieran eraman zuten Buenos Airesera, bera bezala karlisten erbesteratuak izan ziren hainbat euskal apaizek, eta bertan hil zen 1863ko abuztuaren 2an.
Óscar ÁLVAREZ
GILA Amerikako Historiako irakaslea. EHU (0 URLa)