Folklore. Se llamaba así a la ferrería situada en la montaña, en las zonas forestales, a diferencia de las movidas por agua llamadas zearrola. Eran pues, "ferrería en seco" y "ferrería en húmedo". Ref. Juan Thalamas Labandibar en «Aspectos de la Vida Profesional Vasca» (143).
Euskal kulturarekin zerikusia duen artikulu bat daukazu?
Webgune honek cookieak erabiltzen ditu, propioak zein hirugarrenenak. Hautatu nabigatzeko nahiago duzun cookie aukera. Guztiz desaktibatzea ere hauta dezakezu. Cookie batzuk blokeatu nahi badituzu, egin klik "konfigurazioa" aukeran. "Onartzen dut" botoia sakatuz gero, aipatutako cookieak eta gure cookie politika onartzen duzula adierazten ari zara. Sakatu Irakurri gehiago lotura informazio gehiago lortzeko.
