Musikari gipuzkoarra, 1925eko maiatzaren 9an Errenterian jaioa.
Udal Musika Akademian (Viteri Eskolak) ikasi zuen, eta Hipólito Guezala eta Julián Lavilla izan zituen irakasle. Gerra Zibila hasi zenean, Biterin hasi zuen eskola graduazioa, Pedro Indaberearekin, zeinak errondaila bat osatu baitzuen bere gelan. Indabereak Angel Bermejo irakaslea (lauteko eta bandurriko profesionala) ekarri zuen Donostiatik, eta hark don Pedrori gomendatu zion Donostiara bidal zezala Luis Sanchez Granada gitarra kontzertistarekin eskolak hartzera, Andres Segovia maisu ospetsuaren lagun mina baitzen. Hamahiru urterekin eman zituen lehen kontzertuak. Lehena Errenterian izan zen, Radio San Sebastián, Victoria Eugenia eta abarretan jarraituz. Urte haietan, Calderón de la Barcako Auto-Sakramentalak antzeztu ohi ziren Donostiako Artzain Onaren elizpean, XV. mendeko vihuelisten musika-irudiekin.
Inaziok Sánchez Granada irakaslearekin batera parte hartu zuen, Regino Sainz de la Maza gitarra-jotzaile handia ezagutuz. 1940an administrazio langile gisa hasi zen lanean enpresa batean. Madrilgo Kontserbatorioa gitarra klaseak ematen zituen bakarra zenez, Donostiakoan biolontxeloa ikasteko hautua egin zuen. Biolontxeloko 5. maila egin ondoren, Donostiako Kontserbatorioko Orkestran sartu zen, eta Musika Hamabostaldi ospetsuetan aritu zen harekin, Victoria Eugenia Antzokian hamabostean behin ematen ziren kontzertuetan. Operetan, Beniamigno Gigli tenorea, Mafalda Fabero sopranoa, Victoria de los Angeles, Becchi baritonoa eta Steffanoni baxua izango dira entzungai. Espainiako baletetan, Antonio, Pilar López, Luisillo eta London Festival Ballet, Ballet de París eta Marqués de Cuevasen balletekin, Orkestrarekin batera Nikita Magalof pianista, Christian Ferras biolinista eta André Nanavrra biolontxelojotzailea arituko direlarik, besteak beste.
1955ean Udal Musika Akademia sortu zenean, Ubiria solfeo-irakasle sartu zen. Aurretik, ordea, txistularia izan zen. Errenteriako Udal Txistulari Bandaren silbotea zendu zenean, Errazquin, 1948an, hainbat urtez haren ordez aritzera deitu zuten. Txistulari Banda honekin hainbat lehiaketetara aurkeztu ziren, eta Durangoko batean bigarren geratu ziren, Bizkaiko banda baten atzetik, eta gainerakoetan lehenak, Ubiriak lehiaketa horietarako prestaketa egin zuelarik. 1950ean, errondaila bat osatu zuen Errenterian, eta Madrilen egin zen lehiaketa batean parte hartzeko sailkatu zen Gipuzkoaren arabera. Lehen saria lortu zuen, beste errondaila batekin batera. 1966an Txistulari Banda deitu zioten Columbia Etxeari disko bat grabatzeko, 20 bat txistulari eta zortzi tronparekin. "Gernika" zen (Pablo Sorozabalen hileta-martxa). 1969an Errenteriako Musika Kultur Elkarteko Bandako zuzendari izan zen. Zuzendari izan aurretik, urte horretan bertan, eta zuzendariorde gisa, Mansoren gaixotasuna zela eta, "Zaragozako Musika Banden I. Lehiaketan" zuzendu zuen Banda, urriaren 11n eta 12an.
Ubiriak ere konposatu du. Enkarguz, berak gitarrarekin interpretatutako film dokumentaletarako egin zuen, bata Doñanari buruzkoa eta bestea Galapago Uharteei buruzkoa. Hainbat konposizio ere baditu, guztiak gitarrarako. Kontserbatorioko "Pro Arte" Orkestrako biolontxeloa izan zen 80-81 ikasturtean, eta Kontserbatorioko Gipuzkoa Orkestakoa 1982tik. Zuzendariorde ere izan zen, eta bertako zuzendariarekin lankidetzan aritu zen programak prestatzen eta hainbat alditan zuzendu zuen kontzertuetan. Donostiako Udal Musika Kontserbatorioko Orkestra Sinfonikoko irakasle izan zen 25 urtez, eta azken hiru urteetan orkestrako biolontxelo bakarlaria izan da. Usandizaga, Sorozábal, Jordá, Von Benda, Frübeck de Burgos, Freiial Branco, Auriacombre eta beste maisuen batutapean aritu da. Emilio Pujol maisuaren nazioarteko gitarra eta bihuela ikastaroetan izan da, Lleidan, eta Andrés Segovia maisuaren gitarra ikastaroetan, Santiago de Compostelan, biak 1965ean. Errenteriako "Musikaste" musika asteetako partaidea.
Erref. Bandres, R.: Ignacio Ubiría Indaberea, "Oarso", 1989.